SZCZEPIONKA PRZECIW WŚCIEKLIŹNIE

Wścieklizna jest chorobą odzwierzęcą o charakterze ogólnoświatowym, za którą odpowiedzialny jest Rabies virus. Do zakażenia (zwierząt lub człowieka) dochodzi poprzez kontakt bezpośredni - przez ugryzienie bądź kontakt ze śliną nosiciela. Możliwe jest, choć u człowieka rzadkie, zakażenie na drodze powietrznej (kropelkowej i pyłowej), aerozolem odchodów nietoperzy w jaskiniach.

Choroba rozwija się u około jednej piątej osobników narażonych na ekspozycję.
 
Wskazania do stosowania:
Jest wskazana w zapobieganiu wściekliźnie u dzieci i dorosłych. Może być stosowana przed i po ekspozycji, jako szczepienie pierwotne lub jako dawka przypominająca.
 
Osoby, którym szczególnie zaleca się szczepienia:
Zapobieganie wściekliźnie przed ekspozycją (szczepienie przed ekspozycją) Szczepienie przed ekspozycją powinno być proponowane osobom z grupy wysokiego ryzyka zakażenia się wirusem wścieklizny.
Powinni być szczepieni wszyscy, którzy są stale narażeni na zakażenie, np. pracownicy laboratoriów z działu diagnostycznego, naukowo-badawczego i produkcyjnego wykonujący prace z wirusem wścieklizny.
Szczepienie przed ekspozycją powinno być również rozważone u osób z grup częstego ryzyka ekspozycji na wirus wścieklizny, takich jak:
 
Lekarze weterynarii i ich asystenci oraz opiekunowie zwierząt,
Osoby, które ze względu na zawód lub w wolnym czasie mają kontakt z takimi gatunkami jak psy,koty, skunksy, szopy pracze, nietoperze lub inne gatunki, które potencjalnie mogą mieć wściekliznę. Przykładami takich osób są: leśnicy, myśliwi, pracownicy leśnictwa, speleolodzy, wypychacze zwierząt,
Dorośli i dzieci przebywające lub podróżujące do obszarów, gdzie występuje zagrożenie zakażenia się wścieklizną.
Wskazania wiekowe:
pow. 1 m-ca życia
 
Cykl szczepień:
0-7-28 dzień, 12 m-cy po szczepieniu podstawowym; dawki przypominające powinny być podawane systematycznie zgodnie ze stopniem narażenia osoby na ekspozycję. 
 
Czas trwania odporności:
5 lat